7 Ağustos 2010 Cumartesi

YENİ HAYAT – Gebelik ve Getirdikleri


Ocak ayının sonlarıydı. Karaburun’daki evimizde yalnız başıma kuzineyi yaktım, kitap okumaya çalışıyorum. 1 saat öncesinde Caner abi ile beraberdim. “Galiba çocuk yapmak istiyorum ama cesaretim yok…” temalı bir sohbet içindeydik. Abim deneyimlerini paylaştı benimle ve bir kadının anne olmak istememesi düşünülemezdir, dedi. Doğru zaman mı gelmişti acaba? Bu düşünceler zihnimi kemirirken kitaba odaklanamıyordum. Birkaç telefon görüşmesi, birkaç sohbet bana iyi geldi. En sonda sevgilimi aradım. Yaklaşık 10 yıldır beraberiz ve hiç çocuk heveslisi olmadık. İkimiz de bu olmamış küçük insanlardan pek haz etmeyiz.onlara nasıl davranılır bilmediğimiz için de uzak dururuz. Hepsi bir yana bebekler sevimli bile gelmezler ikimize de. Ve şuurlu birer birey olarak “anne-baba olma kör cahilliğini gösterecek küstah bireyler değildik(!).ancak içimde kabaran duyguya engel olamıyordum. 1 şey, 1 his anne olmaz isem çok pişman olacağımı söylüyordu. Hayattaki tüm güzellikleri tatmak için hep bir yerlere sokmuşumdur burnumu ve hep de başarılı olarak çıkartmışımdır o ufak burnumu o deliklerden. Biraz daha yenilenerek, gelişerek belki de. Hafızam çok zayıf olsada deneyim biriktirmeyi hep çok sevmişimdir. Motor kullandım, sörf yaptım, tenis, cam mozaik, karakalem, monoprint-linol baskı … Her çalışmamda sıkıntı basana kadar derinleştim ve elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım. (öğretmenliğimi saymıyorum tabi. O sürekli devam eden bir derinleşme ama yıllar yenileme getireceğine geri götürebiliyor insanı. Neyse…)

Tüm uğraşlarımın en mükemmeli annelik olacak. Sevgilim ben istersem baba olmayı kabul edebileceğini söyledi. Çok da iştahlı değildi sesi, nasıl olsundu ki zaten… - çünkü sevgilisi çok iştahla başladığı bir çok işten yarı yolda pişmanlık duyabiliyordu. Sanırım benim için endişelenmişti güzel sevgilim. Ancak o gece yapılan ilk konuşmanın ertesinde İzmir’e döndüm. Karaburun’da adet görüyordum ki bu son adetim oldu. 8) . O tarihte düşen Serin kızımızı oluşturacak olan yumurta ısrarlıydı var olmak için.

Velasıl yaklaşık 25 ocak tarihli yumurtamı sevgilimin döllemesi sonucu şu anda 28 haftalık hamileyim. Yaklaşık 6 aylık. Bu sürede çok şeyler değişti hayatımızda. Bebeğimize göre şekillendik. Daha geniş bir eve taşındık, vosvosumuz hala yanımızda olsa da konforlu yeni bir araba aldık. Eşyalarımız ve evimiz yavaş yavaş şeklini buluyor.- iyi ki hamilelik 9 ay sürüyor. Bebiş için ciddi bir ön hazırlık şart. Çocuklu arkadaşlarımızla pek görüşmezdik hatta bilerek uzak dururduk.-abilerimden bile. Çocuk sesi bizi yorardı. Gerçi şimdi de çok mızmızlananlarına katlanamıyoruz ama arkadaş çevremiz kısmen değişti. Yepyeni bir ilgi alanım oldu artık. Annelik! Hamileliğimin başlarında gebelik ile ilgili çok araştırdım, okudum, sohbetler ettim. Şimdi ise normal doğum ve annelik süreçleri ilgi alanım. Şöyle bir kendime bakıyorum da benden iyi bir anne olacak gibi. Sevgilimden de çok iyi bir baba. Tatalı baba, güzel baba… 8)))


şimdilerde normal doğumun anne ve bebek açısından olumlu yanlarını gördükçe doktorumla bu konuyu ilk randevumuzda konuşmak için sabırsızlanıyorum. Epidural de olmadan becerebilir miyim acaba? Hiç kesik atmasalar rahme çıkartabilir miyim bebişimi o delikten? Ama zaten vücut ne yapması gerektiğimi biliyor. Dr.uma çok güveniyorum ama bu konuda pek konuşmadık. Duruma göre bebeği riske atmayacak bir yol seçeceğimizi söylemişti zamanı gelince. Bangladeş’te doğum evleri varmış, doğumu yaklaşan hamilelerin gidip yerleştikleri ve doğru miktarda açılma gerçekleşene kadar bebeği,n içerde kaldığı ve zamanı gelince acele etmeden bebeğin nöbetçi dr.un da yardımı ile dünyaya gelmesi. Sanırım dr.um oturup beklemek istemeyecek açılmanın kendiliğinden olmasını ve kesik atacak. Zaten istediğim pozisyonda da doğurmama izin vermeyecek sanırım bebişimi. Hiç bir yaralanma yaşamadan çıkartamaz mıyım acaba kızcağızımı. Bakalım, yaşayıp görücez. Serin kızımız çok özel ve güzel bir bebiş. Her ay büyümesini rontluyoruz sevgilimlen. 3 aylık pozlarından biri aynı Sungum dedim de herkes deli gözü ile baktı. Ama hala iddia ediyorum ki babasına çok benzeyecek güzel kızım ve onu çok seveceğim.